Hoeveel deel je met anderen?

Ik ben relatief open van mezelf. Wanneer iemand vraagt hoe het ergens mee gaat, wil ik daar over het algemeen best iets over vertellen. Ook is het tegenwoordig steeds makkelijker om je gedachtes met de wereld te delen via blogs en social media. Maar hoe ver kun je gaan?

Disclaimer: ik wil niet tegen je prediken waarom je minder op social media zou moeten delen. Je maakt natuurlijk je eigen keuze, en op het internet ben je vrij om te doen wat je niet laten kan. Echter is dit hoe ik er over denk, en wil ik graag mijn gedachten met je delen. Als je het niet met mij eens bent, laat het mij dan vooral weten! Dan kunnen we daar ook over praten. Ik hoor namelijk ook graag de andere kant van een verhaal.

Allereerst wil ik even vermelden dat dit een artikel is dat valt onder mijn ‘kronkels’. Ik typ wat er in me op komt, en ik probeer niet al te hard om er een lopend geheel van te maken. Misschien dat dat later nog wel komt, als ik wat meer ervaring heb met schrijven. Voor nu praat ik er gewoon op los, en is mijn blog mijn uitlaatklep voor dit soort gedachtes.

Bron

Als je je moet afmelden voor een afspraak omdat je ziek bent, vertel je dan in een whatsappje wat er aan de hand is? Als er iets ergs is gebeurd, deel je dat dan op facebook? Social media zal met stipt op één de reden zijn waarom wij steeds meer met elkaar delen. Iets rechtstreeks aan een ander vertellen doen we natuurlijk al langer, maar zou je tien jaar geleden opgestaan zijn, een microfoon hebben gepakt en iedereen binnen gehoorbereik verteld hebben dat je een nieuwe hond hebt? Of dat je je make-up vandaag heel mooi gedaan hebt? Ik weet het, het klinkt belachelijk. Maar dat is wel wat we tegenwoordig doen: iets delen met de wereld is in een paar woorden en muisklikken gebeurd. Regelmatig gooien we ons leven het internet op. Zouden we ons niet bewust moeten zijn van de mogelijke gevolgen?

Stel je eens voor dat je baas over tien jaar een foto van jou op het internet vindt, waar je niet echt verantwoordelijk bezig bent op een feestje. Het is aan je af te lezen dat je al meerdere biertjes op hebt. Hoe zou je je dan voelen? Zou het effect kunnen hebben op je carrière? Tuurlijk, iedereen heeft wel eens een paar biertjes te veel op. Maar wat als er iets anders van je wordt gedeeld? Een (bijna) naakte foto van jezelf bijvoorbeeld, omdat je vriendje van toen je vroeg er een op te sturen? Alles wat op het internet belandt, zal daar ook blijven. Een paar seconden op het internet zijn genoeg om er voor te zorgen dat een foto nooit meer verdwijnt. Zit je dan. Grote kans dat dit je nog jarenlang zal achtervolgen. Het is uiteraard een extreem voorbeeld, maar toch gebeurt het vaker dan je je voor kan stellen. Er kan zo snel gebruik gemaakt worden van je onschuld…

Ook kan je je afvragen: vinden de mensen wat ik deel wel leuk en interessant? Het is tegenwoordig bijna gewoonte om selfies te plaatsen. Telkens gooien we ons gezicht het internet op met niet-realistische foto’s, die eigenlijk voornamelijk worden gebruikt om van anderen te horen dat je mooi bent (terwijl je in zo’n vreemde pose staat, dat je bijna jezelf niet meer herkent). Hebben we die validatie echt zo vaak nodig? Kan je die leuke foto van jezelf in je nieuwe jasje niet naar je moeder sturen? Of alleen naar je beste vriendin, die samen met jou het jasje heeft gekocht?

Ik wil overigens niet zeggen dat ik niet aan deze trend meedoe. Integendeel, ook ik deel regelmatig dingen op het internet. Maar ik ben me er telkens wel van bewust dat wat ik deel, door veel andere mensen wordt gezien. Maar juist met die gedachte kunnen we er in trappen. We delen alleen de allerleukste, bijzonderste momenten. Foto’s van je droomvakantie, je nieuwe auto die je met je hard verdiende centen hebt gekocht. Maar niet de ruzies, de verliezen, de momenten dat je je eenzaam voelt. Waarom delen we die momenten niet, aangezien we zo graag alles over onszelf delen? Het lijkt erop dat we het beeld dat anderen van ons hebben, toch maar weer heel belangrijk vinden. Ook al zeggen we dat het ons niets kan schelen.

Social media heeft ook voordelen, natuurlijk. Het is niet voor niets zo populair. Het is bijvoorbeeld veel gemakkelijker om in contact te blijven met vrienden, die je niet dagelijks meer ziet. In een paar seconden kan je zien wat hen de afgelopen tijd bezig heeft gehouden door mooie foto’s en gezellige berichtjes. Maar daardoor zal je minder snel een persoonlijk bericht sturen. Als je toch al aan een paar foto’s kon zien dat haar feestje geslaagd was… En aangezien jouw vriendin ook heus alleen haar leuke momenten deelt, zal je toch een groot gedeelte van jullie contact onbewust verliezen. Dit is namelijk het praten over jullie problemen, en elkaar daar advies over geven. Toch jammer, niet?

Zoals je misschien al merkt heb ik niet echt een punt waar ik naartoe wil werken, ik wil alleen mijn gedachten over social media delen (mijn kronkels, zogezegd). Ik denk dat het belangrijkste wat je zou moeten onthouden over social media, is dat je niet té veel moet delen, dat alles wat op het internet belandt daar altijd blijft en dat we al snel de neiging hebben om een schijnwereld van onszelf te creëren. Dus misschien is het toch wel goed om je vriendin een berichtje te sturen om te vragen hoe het gaat.

Ben jij het met me eens? Of deel je juist alles op social media? Deel jij ook je leed? En hoe ver ga je daarin dan? Ik hoor graag je mening over het onderwerp.

Liefs,
Annabel Rianne

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s